Ezop (ok. 620-564 p.n.e.)

Ezop był starożytnym greckim bajkopisarzem, prawdopodobnie żyjącym w VI wieku p.n.e. Według tradycji był niewolnikiem frygijskiego pochodzenia, który służył u różnych panów na wyspie Samos. Charakteryzował się nieprzyjemnym wyglądem zewnętrznym - był garbaty, miał wielką głowę i był niskiego wzrostu. Mimo fizycznych ułomności wyróżniał się niezwykłą inteligencją i dowcipem. Dzięki swojej mądrości i umiejętności opowiadania pouczających historii zyskał wolność. Według legend podróżował po Grecji, opowiadając swoje bajki na dworach władców i na rynkach. Miał zginąć w Delfach, gdzie został oskarżony o świętokradztwo i strącony ze skały. Jego bajki, przekazywane ustnie przez wieki, stały się fundamentem europejskiej tradycji bajkowej.