Julian Tuwim (1894–1953)

Julian Tuwim był jednym z najwybitniejszych polskich poetów XX wieku, znanym zarówno z twórczości dla dorosłych, jak i dla dzieci. Urodził się w Łodzi, w rodzinie żydowskiej. Studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, ale szybko poświęcił się działalności literackiej.

Współtworzył grupę poetycką Skamander, która odrzucała romantyczny patos i skupiała się na języku potocznym oraz życiu codziennym. Jego poezja była pełna energii, humoru, gry słów i rytmu. Wiersze takie jak „Lokomotywa”, „Ptasie radio” czy „Słoń Trąbalski” przeszły do kanonu literatury dziecięcej.

W okresie międzywojennym pisał również teksty satyryczne i kabaretowe. W czasie II wojny światowej przebywał na emigracji – najpierw we Francji, później w USA. Po powrocie do Polski w 1946 roku, jego twórczość była kontynuowana, choć w warunkach narzuconej przez władze cenzury.

Zmarł w 1953 roku w Zakopanem. Do dziś pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej literatury.